ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

Ο Κυνηγετικός Σύλλογος ΔΟΞΑΤΟΥ είναι ένα σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Βάση του καταστατικού του συλλόγου μας το 70% των εσόδων υποχρεωτικά διατίθενται για φιλοθηραματικές δραστηριότητες και το υπόλοιπο για πάγια - λειτουργικά έξοδα. Ο Κυνηγετικός Σύλλογος Δοξάτου βρίσκεται στο δημοτικό διαμέρισμα Δοξάτου του Δήμου Δοξάτου και έχει στην δύναμή του περίπου 600 ενεργά μέλη. Σκοπός μας είναι η ορθή διαχείριση του Θηραματικού πλούτου, τα φίλοπεριβαλλοντολογικά έργα, και η θηροφυλακή που στόχο έχει την προάσπιση της άγριας πανίδας και γενικά του περιβάλλοντος. Υποχρέωση μας είναι ο συντονισμός και η ενημέρωση των μελών του Συλλόγου για όλες τις εξελίξεις που αφορούν την αγαπημένη μας δραστηριότητα. Η πορεία του συλλόγου μας είναι αποτέλεσμα συντονισμένων προσπαθειών πολλών παραγόντων, για την οποία αξίζει να ευχαριστήσουμε όλους όσους αγωνίστηκαν γι' αυτόν και τον στήριξαν με την συνεργασία τους: το Δασαρχείο Δράμας, την Κ.Ο.ΜΑ.Θ., τις Δημοτικές Αρχές της περιοχής ευθύνης μας, τα Διοικητικά Συμβούλια που έχουν περάσει από την διοίκηση του Συλλόγου και πάνω απ' όλους τα μέλη του Κ.Σ. Δοξάτου που πάντα βρίσκονται κοντά στο Σύλλογο και συμμετέχουν σε όλες αυτές τις δραστηριότητες και τις εκδηλώσεις.

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΑΣ

Αναζήτησε το άρθρο σου στην σελίδα μας.!!!

Φόρτωση...

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΕΝΘΕΤΟ: Ξηρές τροφές σκύλου ανάπτυξης – συντήρησης .

Του Γιώργου Ι. Ρόζου

Αρκετοί ιδιοκτήτες αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την ξηρή τροφή, αφού δεν μπορούν να καταλάβουν τι θαυματουργό ή μαγικό μυστικό κρύβεται μέσα στις κροκέτες. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία μαγεία ή κάποιο θαύμα, όπως θα δείτε, αλλά απλά πρόκειται για την εφαρμογή μίας έξυπνης ιδέας. Το πρώτο βήμα είναι η επιλογή πρώτων υλών. Κοτόπουλο, αρνί, ψάρι, αυγό, καλαμπόκι, ζαχαρότευτλα, ζωικά λίπη, ρύζι, βιταμίνες και μέταλλα καθώς και πλειάδα άλλων υλικών, αποτελούν τα συστατικά του μείγματος, σε διάφορους μεταξύ τους συνδυασμούς.

Οι «συνταγές» αυτές δεν προκύπτουν αυθαίρετα, αλλά είναι προϊόντα έρευνας και πολύπλοκων υπολογισμών. Οι διάφορες πρώτες ύλες ή σωστότερα κάθε μία από αυτές μπορεί να προσφέρει συγκεκριμένα θρεπτικά στοιχεία στον οργανισμό, τόσο από άποψη ποιότητας, όσο και από άποψη ποσότητας. Ο συνδυασμός τους θα πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε το τελικό αποτέλεσμα να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού, οι οποίες φυσικά είναι διαφορετικές για κάθε φάση της ζωής του ζώου. Για τον λόγο αυτό πρέπει τα προϊόντα να είναι πολλά ώστε να καλύπτουν θρεπτικά τις διαφορετικές ανάγκες. Με τον τρόπο όμως αυτό δημιουργείται και η εξειδίκευση του προϊόντος, π.χ. άλλο για την ανάπτυξη του κουταβιού, άλλο για την συντήρηση του ενηλίκου, κ.λ.π.

Οι μεγάλες και σοβαρές εταιρίες, έχουν θεσπίσει σοβαρά και αυστηρά κριτήρια επιλογής πρώτων υλών. Για να το θέσουμε πιο απλά, δεν βάζουν ό,τι τύχει στην κατσαρόλα. Επιλέγουν τα υλικά με βάση την χημική τους σύσταση (πρωτεΐνες, λίπη, βιταμίνες, κ.λ.π.) αλλά και με βάση την ασφάλεια. Να είναι απαλλαγμένες δηλαδή οι πρώτες ύλες από επικίνδυνους μικροοργανισμούς, από παράσιτα και από τοξικές ουσίες. Κανένας σοβαρός κατασκευαστής δεν θα ρισκάρει το όνομά του για να βάλει στο μείγμα μουχλιασμένα λαχανικά ή χαλασμένα κρέατα. Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι μακάρι και οι τροφές που τρώμε εμείς να είχαν περάσει από τόσο αυστηρούς ελέγχους. Αυτά ισχύουν για τους σοβαρούς κατασκευαστές. Υπάρχουν όμως και άλλοι, οι οποίοι έχουν πιο «ελαστικά» κριτήρια, στο όνομα του οικονομικού συμφέροντος. Σε κάθε περίπτωση, όταν ολοκληρωθεί η επιλογή των πρώτων υλών, κάποιες από αυτές υφίστανται μία επεξεργασία, ενώ κάποιες χρησιμοποιούνται ως έχουν. Αυτό είναι ένα καθαρά τεχνικό θέμα, που στόχο έχει να αυξήσει την διαθεσιμότητα των θρεπτικών συστατικών στο έντερο, αλλά και την καλύτερη ενσωμάτωση στο τελικό μείγμα. Π.χ. μπορεί ένας κατασκευαστής να βάζει το κρέας από κοτόπουλο νωπό, ενώ ένας άλλος να το αφυδατώνει πρώτα. Όλα τα υλικά πάντως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αναμειγνύονται και το μείγμα αυτό έχει την μορφή πολτού, ο οποίος σχηματοποιείται σε κροκέτες και μπαίνει στον φούρνο. Εκεί, με έναν προσεκτικό συνδυασμό χρόνου και θερμοκρασίας, το μείγμα χάνει την υγρασία του και στερεοποιείται. Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι, όπως π.χ. η διέλευση από σήραγγες θερμού αέρα, η εξώθηση σε θαλάμους κενού, κ.λ.π. Το σημαντικό στοιχείο όμως είναι η θερμική επεξεργασία και η προκαλούμενη αφυδάτωση του τελικού προϊόντος. Από μία αρχική υγρασία 70-90% του αρχικού μείγματος, στο τελικό προϊόν η υγρασία είναι μόλις 8-10%!!! Γι αυτό και η τροφή χαρακτηρίζεται ως ξηρή. Τα πλεονεκτήματα που προκύπτουν είναι σημαντικά. Πρώτο και κύριο, η τροφή μπορεί να διατηρηθεί με ασφάλεια σε συνθήκες περιβάλλοντος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η έλλειψη νερού, δημιουργεί δυσμενείς συνθήκες για τους μικροοργανισμούς, οι οποίοι τελικά δεν μπορούν να επιβιώσουν. Αυτό είναι σημαντικό και για την αποθήκευση, αφού δεν απαιτείται ψυκτικός χώρος, αλλά και για το τάισμα, αφού και αν ακόμη ο σκύλος αφήσει κάποια ποσότητα, αυτή δεν θα χαλάσει, ούτε θα ξινίσει, ούτε θα προσελκύσει έντομα. Η αφυδάτωση όμως της ξηρής τροφής έχει ως αποτέλεσμα την συμπύκνωση του τελικού προϊόντος. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως στον ίδιο όγκο, η ξηρή τροφή έχει πολύ περισσότερα θρεπτικά συστατικά σε σχέση με την κονσέρβα ή το μαγειρεμένο φαγητό. Ή πάλι ισοδύναμα, η ίδια ποσότητα θρεπτικών συστατικών καταλαμβάνει μικρότερο όγκο με την μορφή ξηρής τροφής παρά με την μορφή κονσέρβας ή μαγειρεμένου φαγητό. Από αυτή την ιδιότητα προκύπτουν δύο πλεονεκτήματα. 


Το πρώτο έχει να κάνει με την πεπτικότητα. Λόγω του μικρού σχετικά όγκου του γεύματος ξηρής τροφής, ο στόμαχος και τα έντερα έχουν τη δυνατότητα να χωνέψουν και να απορροφήσουν άνετα πολύ περισσότερα θρεπτικά συστατικά σε σχέση με τον αισθητά μεγαλύτερο όγκο των «υγρών» τροφών. Έτσι, εκτός από το προφανές ευεργετικό διατροφικό πλεονέκτημα, ο όγκος των κοπράνων είναι σημαντικά μικρότερος. 


Το δεύτερο σημαντικό «ατού» της ξηρής τροφής, που οφείλεται στην συμπύκνωση, έχει να κάνει με την οικονομικότητα του προϊόντος. Ένας σκύλος, π.χ. βάρους 20 κιλών συντηρείται άψογα με 250-300 γρ. ξηρής τροφής την ημέρα, που ισοδυναμεί με κόστος το πολύ 1 ευρώ. Ο ίδιος σκύλος θέλει τουλάχιστον δύο κονσέρβες των 1350 γραμ., με κόστος περίπου 3 ευρώ. Για το μαγειρεμένο φαγητό δεν είναι δυνατόν να γίνει ακριβής υπολογισμός, αλλά σκεφτείτε ότι το φρέσκο κοτόπουλο κοστίζει 2,5 με 3 ευρώ το κιλό, χώρια το κόστος του ρυζιού, των λαχανικών, των βιταμινών, του ηλεκτρικού ρεύματος, του απορρυπαντικού που θα πλύνετε τα σκεύη και φυσικά του πολύτιμου χρόνου που θα χάσετε. Η συμπύκνωση της ξηρής τροφής έχει και αποθηκευτικό πλεονέκτημα, αφού η συσκευασία των 15 ή και των 20 κιλών εύκολα «βολεύεται» κάπου, ενώ η αποθήκευση ανάλογης θρεπτικής αξίας ποσότητας κονσερβών απαιτεί ένα μικρό δωμάτιο ή πολλά πήγαινε-έλα στο κατάστημα λιανικής πώλησης. Το μαγειρεμένο φαγητό αποθηκεύεται υποχρεωτικά στο ψυγείο, αναγκαστικά σε περιορισμένη ποσότητα και φυσικά απαιτεί αναθέρμανση πριν χορηγηθεί. Αφήνω τελευταία την εξειδίκευση, την οποία η ξηρή τροφή παρέχει στον ιδιοκτήτη, για να καλυφθούν οι ανάγκες του ζώου του, ανάλογα με την φάση στην οποία αυτό βρίσκεται. Οι κατασκευαστές μπορούν να φτιάξουν και φτιάχνουν προϊόντα, τα οποία απευθύνονται σε ιδιοκτήτες, τα ζώα των οποίων έχουν ειδικές απαιτήσεις. Ανάπτυξη, συντήρηση, εγκυμοσύνη, ενέργεια, ασθένειες, κ.λ.π. Οι κονσέρβες συνήθως δεν έχουν τέτοια ποικιλία, αλλά και αν την έχουν το κόστος είναι σχεδόν απαγορευτικό. Σε ό,τι αφορά το μαγειρεμένο φαγητό, η συζήτηση για την εξειδίκευση στερείται νοήματος, αφού είναι πρακτικά αδύνατο να υπολογίσουμε επακριβώς την θρεπτική αξία του παρασκευάσματος.

Συντήρηση
Η έννοια της συντήρησης, όταν δεν είναι πλήρως εξισορροπημένη, είναι απατηλή. Αρκετοί ιδιοκτήτες θεωρούν πως δεν είναι όλες οι φάσεις του σκύλου το ίδιο σημαντικές. Συχνά ακούγεται η άποψη πως η ανάπτυξη είναι η πιο κρίσιμη περίοδος, αλλά πιστεύουν πως η εγκυμοσύνη είναι καθοριστική ενώ οι πιο φανατικοί επιμένουν πως η φάση της έντονης σωματικής δραστηριότητας (π.χ. κυνήγι) είναι η αποκορύφωση της ζωής του σκύλου τους. Για τους λόγους αυτούς φροντίζουν ιδιαίτερα την διατροφή του ζώου, μόνο στην κατ’ αυτούς θεωρούμενη κρίσιμη φάση ζωής. Η νοοτροπία αυτή είναι αρκετά διαδεδομένη δυστυχώς και δεν είναι να απορεί κανείς που κανένας δεν δίνει σημασία στην περίοδο συντήρησης ενός ζώου. Η άγνοια και η ημιμάθεια είναι πάντα κακοί σύμβουλοι. Κατ’ αρχήν είναι λάθος να συγκρίνει κάποιος τις διάφορες περιόδους ζωής ενός ζώου, με στόχο να αποφασίσει ποια είναι η σημαντικότερη, γιατί όλες οι περίοδοι, αν και διαφορετικές, είναι το ίδιο σημαντικές για τον οργανισμό. Ειδικά μάλιστα η περίοδος συντήρησης, η τόσο υποτιμημένη από τους άσχετους, είναι ένα είδος συνδετικού κρίκου μεταξύ των άλλων περιόδων της ζωής του ζώου. Δεν είναι ίσως το ίδιο θεαματική όπως π.χ. η ανάπτυξη, ή το ίδιο συναρπαστική όπως π.χ. το κυνήγι ή το ίδιο καρποφόρος όπως η εγκυμοσύνη, αλλά είναι το ίδιο σημαντική με αυτές, επειδή είτε σε αυτήν καταλήγουν οι άλλες φάσεις, είτε από αυτήν ξεκινούν. Όταν τελειώσει η ανάπτυξη, ξεκινάει η συντήρηση, την οποία διαδέχεται η κυνηγετική περίοδος. Μετά πάλι συντήρηση και έπεται το ζευγάρωμα, η εγκυμοσύνη και η γαλουχία. Όταν δοθούν τα κουτάβια, το ζώο εισέρχεται σε νέα περίοδο συντήρησης. Αυτή είναι η φυσιολογική αλληλουχία του κύκλου της ζωής. Οι φάσεις αλληλοδιαδέχονται η μία την άλλη, με την συντήρηση ανάμεσά τους. Δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζουμε την διατροφή του ζώου στην συντήρηση και να έχουμε μετά την απαίτηση το ζώο αυτό να κυνηγήσει και αν ακόμα το ταΐσουμε την καλύτερη τροφή ενέργειας. Η συντήρηση ενός οργανισμού δεν είναι κάτι ευκαταφρόνητο. Τι σημασία έχει που ο σκύλος δεν κυνηγάει ή δεν εγκυμονεί; Ο οργανισμός του δεν βυθίζεται σε χειμερία νάρκη. Συνεχίζει να λειτουργεί και απαιτεί τα ανάλογα θρεπτικά συστατικά, για να συνεχίσει να παράγει αντισώματα, να ανανεώνει τις μυϊκές ίνες, να συντηρεί το δέρμα και το τρίχωμα και εν γένει να συνεχίσει να τροφοδοτεί τα δισεκατομμύρια βιοχημικών αντιδράσεων που τον κρατούν στην ζωή υγιή. Ασφαλώς οι ανάγκες του είναι μειωμένες σε σχέση με άλλες φάσεις της ζωής, αλλά δεν είναι λίγες ή ελάχιστες ή μηδενικές. Στο κάτω-κάτω, η συντήρηση είναι μία συνεχής διαδικασία, η οποία ξεκινάει από την γέννηση και τελειώνει με τον θάνατο. Ακόμη και στην ανάπτυξη, ή στην εγκυμοσύνη, ή στο κυνήγι, μεγάλο μέρος των συστατικών της τροφής, όπως και μεγάλο μέρος της ενέργειας της τροφής, δαπανώνται για την συντήρηση του οργανισμού και το υπόλοιπο τμήμα στις επιπλέον ανάγκες.

Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη κανονικά ξεκινάει από την γονιμοποίηση του ωαρίου με το σπερματοζωάριο. Το πρώτο κύτταρο λοιπόν, που ονομάζεται και ζυγωτό, αρχίζει να διαιρείται σε 2 κύτταρα, τα οποία με τη σειρά τους διαιρούνται το καθένα σε άλλα 2 και με τον τρόπο αυτό σχηματίζεται το έμβρυο, το οποίο μέσα σε 58 με 63 ημέρες από την ημέρα της γονιμοποίησης, βλέπει το φως του κόσμου (σχήμα λόγου βέβαια, γιατί τα κουτάβια γεννιούνται τυφλά). Από το πρώτο κύτταρο, μέχρι το σχηματοποιημένο κουτάβι της γέννας, η απόσταση είναι μεγάλη. Ο μητρικός οργανισμός αντλεί συστατικά από την τροφή και τα προωθεί στην μήτρα για να χτιστούν οι νέοι οργανισμοί. Η διατροφή λοιπόν της εγκυμονούσας σκύλας πρέπει να είναι πλούσια σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα και ενέργεια. Οι τροφές ανάπτυξης έχουν ακριβώς αυτό το προφίλ και καλύπτουν άριστα τις θρεπτικές ανάγκες του μητρικού οργανισμού. Τα κουτάβια από την 30η ημέρα της ζωής τους και μετά, μπορούν να δοκιμάσουν ξηρή τροφή, είτε ως έχει, είτε βρεγμένη με νερό ή γάλα. Συνήθως η δοκιμή έχει θετικό αποτέλεσμα και τα κουτάβια γρήγορα προσαρμόζονται στην ξηρή τροφή, ιδιαίτερα μετά την 45η – 50η ημέρα, όταν δηλαδή η ίδια η μητέρα τα διώχνει. Η ανάπτυξη ακολουθεί ένα παράξενο ρυθμό, ο οποίος αυξομειώνεται σε διάφορες φάσεις. Σχετικά βραδύς στην αρχή, γίνεται εντονότατος κατόπιν και μετά πάλι μειώνεται μέχρι που σταματά εντελώς στην ενηλικίωση. Ανεξάρτητα από αυτό, ο αναπτυσσόμενος οργανισμός κάθε στιγμή κάνει ταυτόχρονα δύο πράγματα. Πρώτον, συντηρεί τα «κεκτημένα» και δεύτερον «χτίζει» τα επόμενα, τα οποία την επόμενη στιγμή τα συντηρεί, ενώ ταυτόχρονα «χτίζει» και πάει λέγοντας. Οι ανάγκες είναι τρομακτικές. Έχει υπολογιστεί ανά γραμμάριο βάρος οι ενεργειακές ανάγκες των κουταβιών είναι πολλαπλάσιες απ’ αυτές των ενηλίκων. Ένα κουτάβι πόιντερ, το οποίο στην γέννησή του ζυγίζει 300 γραμμάρια, μέσα σε 15 μήνες πολλαπλασιάζεται το βάρος του 70-80 φορές, ώστε ως ενήλικο να ζυγίζει 21 – 25 κιλά. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, οι πρωτεΐνες είναι το πρώτο ζητούμενο. Ακολουθούν τα μέταλλα (ασβέστιο, φώσφορος), οι βιταμίνες και φυσικά δεν μπορούν να λείπουν οι ενεργειακές πηγές, τα λίπη και οι υδατάνθρακες. Σε ό,τι αφορά τα λίπη, τελευταία η έρευνα έδειξε ότι η παρουσία ορισμένων πολυακόρεστων λιπαρών οξέων στην τροφή, αυξάνει την ικανότητα αντίληψης και μάθησης του κουταβιού. Για κάποιους ακατανόητους λόγους, πολλοί ιδιοκτήτες θέλουν τα κουτάβια να είναι χοντρά και εκμεταλλευόμενοι τη φυσιολογική λαιμαργία των κουταβιών, τα «μπουκώνουν» συνέχεια. Αυτό είναι ένα σφάλμα, το οποίο μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες. Υπάρχει μία σοφή αρχή, σύμφωνα με την οποία, το κουτάβι πρέπει πρώτα να ψηλώνει και μετά να παχαίνει και όχι το αντίθετο. Το πρόωρα υπερβολικό βάρος σε συνδυασμό με την έλλειψη ή την περίσσεια ασβεστίου προκαλεί προβλήματα στα οστά και στις αρθρώσεις. Η κατάχρηση βιταμινών συχνά επιφέρει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Οι προσθήκες, όπως π.χ, τα αβγά, κιμάς και γάλα, είναι άνευ ουσίας έως επιζήμιες, εφόσον ταΐζετε μία ποιοτική τροφή. Τα γεύματα να είναι 3 την ημέρα, μέχρι την ηλικία των 6 μηνών, ακολούθως να γίνονται 2 και μετά τους 12 – 13 μήνες, ένα γεύμα είναι αρκετό. 


ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΟΞΑΤΟΥ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΜΑΣ....!!!!

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ

ΚΥΝΗΓΙ ..... ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ...!!!!

ΠΑΠΙΕΣ...ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΟ.!!!

ΤΟ ΝΕΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΠΟΤ ΤΗΣ ΣΤ' ΚΟΜΑΘ

ΤΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΠΟΤ ΤΗΣ ΣΤ' ΚΟΜΑΘ.